ثابت بودن نسبت پرستار به جمعیت کشور ایران به رغم رشد فزاینده شهرنشینی
دبیرکل خانه پرستار ایران با اشاره به توسعه شهرنشینی و عوارض ناشی از آن از عدم رشد نسبت پرستار به جمعیت نسبت به ۳۰ سال گذشته اظهار تاسف کرد و افزود: در سیستم بهداشتی درمانی آمریکا به ازای هر یک‌هزار نفر ۱۰ پرستار در نظر گرفته شده است که این در حالیست که در ایران به ازای هر یک هزار نفر جمعیت ۳/۱ پرستار وجود دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  محمد شریفی مقدم در گفت‌وگو ایسنا با متفاوت دانستن زندگی شهری و روستایی، اظهار کرد: ماهیت زندگی شهرنشینی با گسترش وسایط نقلیه‌ای از خودرو گرفته تا ترن و هواپیما و تکنولوژی‌های پیشرفته‌ای چون کامپیوتر و ایجاد انواع تفریحات بی‌تحرک با کاهش فعالیت جسمانی گره خورده است که منشا بسیاری از بیماری‌هاست.

وی زندگی شهری را معادل رفاه بیشتر برشمرد و افزود: این در حالی است که با توسعه انواع وسایط نقلیه به ویژه در کلان شهرهای بزرگی چون تهران با معضل آلودگی هوا و به دنبال آن آسم، افزایش مصدومیت‌های منجر به معلولیت‌ تصادفات و حوادث ترافیکی و بیماری‌های ریوی و سرطان ریه ناشی از آلودگی هوا روبرو شده‌ایم.

دبیرکل خانه پرستار ایران کم تحرکی و پشت میزنشینی را عاملی برای افزایش بیماری‌های غیرواگیر قلب وعروق و اسکلتی عضلانی عنوان کرد و یادآور شد: مشغله‌های کار روزانه هم محدود شدن دید و بازدیدها و دوری از طبیعت را در پی داشته است که خود عاملی برای تنش‌های روحی روانی و بروز اختلالات روانی از اضطراب تا خودکشی به شمار می‌آید.

شریفی مقدم افزایش امید به زندگی و در نتیجه جمعیت سالمندی را از دیگر عوارض زندگی شهرنشینی و افزایش سطح بهداشت در سال‌های اخیر برشمرد و یادآور شد: باید برای تامین پرستار برای رفع نیازهای اولیه سالمندان در آینده‌ای نه چندان دور فکری کرد.

وی فعالیت پرستاران را در سه حیطه بهداشت و پیشگیری، درمان (در مراکز درمانی) و بازتوانی و توانبخشی عنوان کرد و افزود: هرچند حضور پرستاران در سطح دو خدمات ناقص است اما نیاز آنان با توجه به توسعه زندگی شهرنشینی در دو سطح (یک و۳) الزامی است.

مدیرکل خانه پرستار ایران از مراقبت‌های پرستاری به عنوان امری اجتناب ناپذیر یاد و در پایان خاطرنشان کرد: سیاستگذاران بخش سلامت باید بیشتر دراین باره حساس باشند.