و بزرگترین آموخته ام تا به امروز این شد :

که پرستاری هنر است....


یاد گرفته ام که پرستاری سخت ترین و آسان ترین کاری است که می شود یاد گرفت...

یاد گرفته ام کارم را جدی و خودم را شوخی بشمارم...

یاد گرفته ام که پرستاری کار خارق العاده ای است،در آن کارهای معمولی را به شکلی حیرت انگیز و معجزه آسا انجام می دهم.

یاد گرفته ام که اگر از نظر عاطفی با بیمارم ارتباط برقرار نکنم ،وقت اش رسیده که شغل ام را عوض کنم...

یاد گرفته ام که یک بیمار سرطان نمی گیرد ، یک خانواده سرطان می گیرد.

یاد گرفته ام که التیام زخم روح ، به اندازه التیام زخم جسم مهم است.

یاد گرفته ام که جسم انسان ،همان چیزی را قبول می کند که شما می گویید.

یاد گرفته ام که زمان می گذرد ،چه خوشبین باشم چه نباشم...

یاد گرفته ام که واقعیت ،چیزی است که هست ،نه چیزی که من دوست دارم باشد.

یاد گرفته ام که شاید نتوانم مداوا کنم ،اما می توانم اهمیت بدهم.

یاد گرفته ام که پرستار خوب کسی نیست که مانند ساعت کار کند،بلکه کسی است که بیمارانش را دوست داشته باشد.

یاد گرفته ام که هیچ کس قول فردا را به ما نداده است...