زندگی ما آدما خیلی عجیب و غریبه. یعنی بیشتر حرف زدنامون که با عملون متفاوته این عجیبش کرده.
نمیدونم تا حالا دقت کردید یا نه ولی من به تازگی متوجه این شدم.
وقتی موجودی به دنیا میاد و تا یکی دو سالگی هر کاری میکنه میگن بچست نمیفهمه ولش کنید.نفهمه.
این موجود ما بزرگتر میشه میرسه به پنج شیش سالگی هر کاری که میکنه بابا بچس نمیفهمه بزار بازیش رو بکنه.... نفهمه
موجود بزرگتر میشه میرسه به سن نوجونی.... بابا نوجونه. تو سن بلوغه . خامه. نمیفهمه ولش کن بزرگ شه درست میشه.... نفهمه
موجود ما جوان میشه. بابا جونه. میخواد همه چیر رو تجربه کنه. نمی فهمه که کارش غلطه یا نه. ولشکن. نفهمه
موجود ما مسن میشه. بابا داره دیگه پیر میشه نمیفهمه چی کار داره میکنه!!!نفهمه
موجود ما پیر شده. بابا این دیگه پیره نمیفهمه که چیکار باید بکنه و.... نفهمه
موجوده ما میمیره.
همه بالای قبر این موجود ایستادن و هی به یکدیگر میگن عجب موجود با فهم و شعوری بود!!!!!!!!