*اگر می خواهید پرستار مــوفــقــی شوید (نه اینکه فقط پرستار شوید) کافی است سه شرط زیر را داشته باشید:

شرط اول: با ورودتان به رشته ی پرستاری حسرت رشته های بلند بالا  یا رشته هایی که پیش از کنکور آرزوی قبولی در آنها را داشتید را به دل راه ندهید. رتبه ی کنکور، معدل کتبی دیپلم و.... هرچه بوده تمام شده و شما اکنون در این رشته مشغول تحصیلید. اگر نسبت به رشته تان متعصب نباشید، یقیناً توسط برخی دانشجویان «رذلی» که در همان رشته های بلندبالا تحصیل می کنند سکه ی یک پول خواهید شد. این جور اتفاقات نیز برای سربلندی این رشته ، مهلک ترین زهر است.

شرط دوم: روی این جمله ها کمی تأمل و درنگ داشته باشید:

  1) طرف حساب پرستار فقط خداست.

  2) یک شبانه روز پرستاری از بیمار با هفتاد سال عبادت برابر است.

  3)پرستاری خاکریز اول معالجه ی بیمار است.

 

شرط سوم:  به حقوق و بازار کار هیچ توجهی نکنید. اگرچه حقوق و بازارکار هیچ رشته ای مثل پرستاری عالی نیست ولی روزی عزیزان شما نیز روی تخت های بیمارستان خواهند خوابید. اگر فکر وذکر پرستار بخش آنها بیش از پیگیری مراقبت و درمان به حقوق سر برجش باشد، چه احساسی به شما دست خواهد داد. توجه داشته باشید که فردای قیامت آه چه کسانی پشت سر شماست...

 

.... مشکلات جامعه ی پرستاری کم نیست. این را خودم می دانم. تمام این مشکلات را نیز خودم از حفظم! فراموش نکنید که در مقابل مشکلاتش ، فواید خاص خود را دارد. من در یکی از پست های قدیمی به این نکته اشاره کردم ولی به خاطر اهمیّت موضوع دوباره آن را تکرار می کنم: این خود ماییم که مشکلات و فواید این حرفه ی علمی را رقم می زنیم (نه فقط پرستاری بلکه همه ی حرفه ها...). در نتیجه تا وقتی که خودمان دست به سینه برای اصلاح امور نشسته ایم، دیگر از رسانه ی ملی و دیگر ارگان ها انتظاری نمی رود. 

سخن آخر: اگر سه شرط فوق را ندارید یا حتی اگر در خود نمی توانید ایجاد کنید، همین حالا از ابتدای این جاده بازگردید. اگرهم بالعکس، یا علی(ع).  آنچه خواندید عرائض من حقیر نبود بلکه نتیجه تجربیات چندین ساله ی کسانی بود که برای خدمت به این مملکت اسلامی ذره ای دریغ نمی کنند.